Lekarzu, popatrz mi w oczy

Pada pytanie: – Stolec pani oddała? Pacjentka odpowiada: – Co miałam oddawać, jak nic nie brałam? Bariera komunikacyjna między lekarzem a pacjentem może być jak przepaść, którą właśnie doktor powinien zasypać, by pacjent szybciej wyzdrowiał.

Reklama

O doświadczeniach komunikacji między chorym a lekarzem i konieczności patrzenia ludziom w oczy opowiadała na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie Anna Dymna, gość specjalny konferencji zatytułowanej „Komunikacja wyzwaniem współczesnej medycyny”.

– Całkiem niedawno zdarzyło mi się być na badaniach. Kiedy weszłam do gabinetu, lekarz nie spojrzał na mnie, tylko zaprosił, bym usiadła przed jakąś maszyną, która badała mi wzrok. Lekarz w ciszy przyglądał się moim źrenicom i nic nie mówił. Zaczęłam się martwić, co on tam widzi. Kiedy skończył, nie spojrzawszy na mnie, poprosił bym przesiadła się na inne miejsce, a on sam, odwrócony do mnie plecami, pisał coś zawzięcie w komputerze. Mój niepokój rósł. Zaczęłam pokasływać, by zwrócić na siebie uwagę. Bez skutku.

Jako że jestem szkoloną aktorką, postanowiłam wydać jęk, by zainteresować sobą doktora. Rezultatu brak. Kiedy skończył pisać, spojrzał w końcu na mnie i wtedy usłyszałam: „Bardzo panią przepraszam, nie poznałem pani, bo nie spojrzałem. Mamy tyle biurokracji do wypełnienia, że już na pacjenta czasu brakuje. Za drzwiami kłębi się tłum oczekujących, więc ja chcę jak najszybciej wszystko załatwić i dla pacjenta po prostu czasu nie mam – opowiadała studentom medycyny Uniwersytetu Medycznego w Lublinie Anna Dymna.

Nic nie zastąpi życzliwości

Podczas spotkania z przyszłymi lekarzami aktorka dzieliła się swoim doświadczeniem kontaktu z lekarzami i historiami ludzi, którzy są pod opieką jej fundacji bądź byli gośćmi w jej programie telewizyjnym i opowiadali swoje historie. – Jakoś tak potoczyło się moje 65-letnie życie, że znaczną jego część spędzałam w różnych szpitalach i u lekarzy. Miałam kilka wypadków samochodowych, połamane nogi, żebra, kręgosłup i wiele innych dolegliwości, które od wczesnego dzieciństwa zmuszały mnie do wizyt u doktora. Mam więc osobiste bogate doświadczenie w tej dziedzinie, wspierane historiami moich przyjaciół i podopiecznych, i chcę wam, przyszłym lekarzom, powiedzieć, że największa wiedza i najnowocześniejsze leki nie zastąpią życzliwego spojrzenia pacjentowi w oczy. Kiedy pacjent trafi na życzliwego lekarza, czuje się zwyczajnie bezpiecznie i szybciej zdrowieje – przekonywała aktorka.

Sztuka porozumienia

Przed wielu laty Anna Dymna znalazła się w szpitalu w sali ze starszą panią, która przyjechała do szpitala ze wsi. Kobieta miała mieć operację, której bardzo się bała, i robiła wszystko, by ją odwlec. – Pani Wandzia zajadała więc potajemnie czekoladę, by uniemożliwić przeprowadzenie zabiegu, podczas którego miała być na czczo. Salą opiekował się młody lekarz, który przychodził co rano i mówił do nas coś, używając łacińskich określeń. Panią Wandzię zapytał też: – Stolec pani oddała?, na co pani Wandzia odpowiadała, że co miała oddawać, jeśli nic nie brała. Lekarz więc zapytał skrępowany: „W toalecie pani była?”.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

TAGI| RODZINA

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

  • Lanksztrum
    30.11.2016 15:58
    No tak, ale jak znaleźć ten czas na taką rozmowę, kiedy 1 lekarz musi przyjąć nawet 70 pacjentów. A na jedną wizytę ma 5 - 10 min gdzie musi nie tylko zbadać pacjenta, wypisać recepty ale zdążyć wypełnić tonę dokumentów ? Możemy sobie tylko pogadać i pomarzyć :) Jestem położną i z mojego punktu staram się być życzliwa dla pacjentek, ale nie jestem w stanie porozmawiać tak jak bym sama chciała i pacjentki chciały bo mam 38 pacjentów i tonę, tonę dokumentów i MUSZĘ zdążyć. A chciałabym, naprawdę wierzcie mi chciałabym każdej pacjentce pomóc, porozmawiać, rozwiać wątpliwości
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama