Od dłuższego czasu zaobserwować można kreowanie aktorów i aktorek na autorytety w przeróżnych dziedzinach. Aktor wypowiada się na temat zdrowia – i jest ekspertem. Niemal jak profesor znanej kliniki z gigantycznym dorobkiem naukowym. Aktor mówi o historii, jakby kilka książek napisał, a nie zagrał w filmie kostiumowym. Aktor w końcu wypowiada się na tematy polityczne, tak śmiało i dobitnie, że nawet rasowi politolodzy dwa razy by się zastanowili nad każdym słowem. Aktor nie musi.