Być sobą

Małżeństwo

W rodzinie

Wobec problemów

Rodzina w społeczeństwie

Rozmaitości

Napisz do nas

„Wyrok Trybunału w Strasburgu całkowicie nadaje się do zaskarżenia”

dodane 2012-10-31 11:59

KAI |

"W obowiązującym w Polsce stanie prawnym domaganie się od szpitala aborcji lub informacji o tym gdzie aborcji można dokonać jest całkowicie bezpodstawne i tu decyzja Trybunału całkowicie nadaje się do zaskarżenia do Wielkiej Izby" - uważa ks. Ireneusz Wołoszczuk, prawnik, filozof prawa i sędzia Trybunału Arcybiskupiego w Strasburgu.

„Wyrok Trybunału w Strasburgu całkowicie nadaje się do zaskarżenia”   HENRYK PRZONDZIONO/Agencja GN Sala obrad w Europejskim Trybunale Praw Człowieka

Polska nastolatka, która w 2008 r. w wieku czternastu lat zaszła w ciążę w wyniku przestępstwa i której szpital w Lublinie odmówił aborcji, wygrała we wtorek w Europejskim Trybunale Praw Człowieka.

Publikujemy tekst komentarza ks. Ireneusza Wołoszczuka:

Dowiedzieliśmy się wczoraj że, polska nastolatka, która w 2008 r. w wieku czternastu lat zaszła w ciążę w wyniku przestępstwa i której szpital w Lublinie odmówił aborcji, wygrała w Europejskim Trybunale Praw Człowieka.

Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł jednogłośnie, że Polska naruszyła trzy przepisy europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności dotyczących zakazu nieludzkiego i poniżającego traktowania, prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, a także prawa do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

W skardze do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dziewczyna i jej matka skarżyły się na utrudnienia w przeprowadzeniu aborcji - ostatecznie mogła być przeprowadzona w miejscowości odległej aż o 500 km od miejsca zamieszkania.

Trybunał uznał, złamanie ich praw wynikające z Artykułu 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (prawo do poszanowania prywatności) zostało naruszone zarówno braku kompleksowych ram prawnych gwarantujących szybki i nieograniczony dostępu do aborcji w ramach warunków określonych przez przepisy prawa, oraz z powodu ujawnienia informacji o sprawie opinii publicznej. Powołując się na Artykuł 5 § 1 (prawo do wolności i bezpieczeństwa), uznał a za bezprawne wyjęcie nieletniej spod opieki matki i umieszczenie jej schronisku i później w szpitalu. Stwierdził też, że okoliczności sprawy dawały podstawy do naruszenia Artykułu 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania).

Trzeba jednak sprecyzować, że polskie prawo nie daje prawa do szybkiego i nieograniczonego dostępu do aborcji a jedynie dopuszcza możliwość aborcji, czyli ją formalnie jedynie depenalizuje. Co więcej w takim wypadku nie obowiązuje nakaz dokonania jej w szpitalu, czyli można dokonać jej w prywatnym gabinecie lekarskim.

Ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży z dnia 7 stycznia 1993 r.

Art. 4a
1. Przerywanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy:
1. ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
2. badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu,

3. zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego
2. W przypadkach określanych w ust. l pkt 2 przerwanie ciąży jest dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej;
w przypadku określonym w ust. l pkt 3 , jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. l pkt l i 2, przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu.
4. Do przerwania ciąży wymagana jest pisemna zgoda kobiety.

W przypadku małoletniej lub kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest pisemna zgoda jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku małoletniej powyżej 13 roku życia wymagana jest również pisemna zgoda tej osoby. W przypadku małoletniej poniżej 13 roku życia wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego, a małoletnia ma prawo do wyrażenia własnej opinii. W przypadku kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest także pisemna zgoda tej osoby, chyba że na wyrażenie zgody nie pozwala stan jej zdrowia psychicznego. W razie braku zgody przedstawiciela ustawowego, do przerwania ciąży wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego.

W takim stanie prawnym domaganie się od szpitala aborcji lub informacji o tym gdzie aborcji można dokonać jest całkowicie bezpodstawne i tu decyzja Trybunału całkowicie nadaje się do zaskarżenia do Wielkiej Izby.

Jeśli chodzi o pozostałe dwa punkty to są one przynajmniej dyskusyjne, tym bardziej, że wiemy, iż wokół sprawy zrobił się szum medialny, wywołany bynajmniej nie przez obrońców życia dziecka, a przez zwolenników jego aborcji, co powodowało, że wolność decyzji małoletniej była bardzo ograniczona. Decyzja o umieszczenia jej w pogotowiu opiekuńczym było podjęta w celu umożliwienia jej podjęcia możliwie autonomicznej decyzji.

W tej sprawie trzeba odnotować kolejne proaborcyjne i bardzo stronnicze zaangażowanie się Amnesty International i polskiego oddziału Helsińskiej Fundacja Praw Człowieka, która to pod kierownictwem progejowskiego działacza Adama Bodnara wykazuje coraz bardziej lewicowe skrzywienie.

«« | « | 1 | » | »»

TAGI | ABORCJA

Przeczytaj komentarze | 5 | Dodaj swój komentarz »

Śledzenie dyskusji..


Ostatnie komentarze:

Ocena: 3 Głosów: 3 student prawa, pro life 2012-10-31 23:03
Niezalogowany użytkownik

Przepraszam za pomyłkę - komentarz był do wypowiedzi księdza Marka Dziewieckiego na profilu Frondy na fb: http://www.facebook.com/photo.php?fbid=447188808650045&set=a.375590812476512.77121.205734486128813&type=1&theater
Do artykułu z GN zasadniczo się nie odnosi, bo argumentacja księdza Ireneusza Wołoszczuka jest słuszna.

Pomyliłem się dodając w nieodpowiednim oknie komentarz, za spowodowane zamieszanie przepraszam. W pierwszej chwili pomyślałem, że moderator mógłby odrzucić komentarz nie na temat, ale potem pomyślałem, że w sumie dobrze, że nie stosują tu kryteriów cenzury co do treści posta. Zastanawia mnie tylko, kto mi splusował komentarz całkowicie nie na temat i w ogóle nie odnoszący się do problemów omawianych w artykule (w artykule z GN nie ma pomyłki w rozumieniu przepisów, spowodowanej nieznajomością podstawowych faktów z nauki prawa karnego, z tym z Frondy jest jak w komentarzu - link dałem, żeby każdy mógł zajrzeć. Głupio mi, ale czuję się w odpowiedzialności, aby sprostować swój błąd.

Ocena: 4 Głosów: 12 student prawa, pro life 2012-10-31 16:44
Niezalogowany użytkownik Niestety Ksiądz się pomylił. Czyn zabroniony (a nie przestępstwo jak pisał, a to różnica i to bardzo duża) pozostaje czynem zabronionym. Zmienia się tylko forma odpowiedzialności nieletniego, z stricte karnej, opisanej w art. 200 Kodeksu karnego, na tą z Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.
"Art. 1.
§ 1. Przepisy ustawy stosuje się w zakresie:
1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18;
2) postępowania w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób, które dopuściły
się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17;
(...)
§ 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
(...)
2) „czynie karalnym” – rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako:
a) przestępstwo lub przestępstwo skarbowe (...)"
Jednoznacznie wynika z tego, że 14,15-latkowie też popełniają czyn zabroniony, a przesłanką w art. 4a Ustawy o planowaniu rodziny jest przesłanka "uzasadnionego podejrzenia, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego". Chciałbym, żeby było inaczej, ale nie można prawa interpretować wbrew jego brzmieniu, z brakiem poszanowania jakiejkolwiek praworządności. Prawo niemoralne, a takim jest szafowanie życiem nienarodzonego ze względu na okoliczności, nawet najbardziej bolesne, jego poczęcia, należy zmienić, a nie próbować "zaczarować" tak, żeby znaczyło coś czego nigdy nie znaczyło. Sądzę, że nie o nieuczciwość tu chodzi, a o brak wiedzy prawniczej pozwalającej na właściwe zrozumienie normy prawnej opartej na przepisach różnych ustaw, a nie jednym czy dwóch artykułach Kodeksu karnego. Wobec tak niekompetentnego powoływania sie na prawo pozostaje zbyć milczeniem obelgi rzucane na różne osoby w tej wypowiedzi. W katechizmowym wykładzie VIII przykazania jest mowa o grzechu oszczerstwa (KKK 2477 - 2479). "Nie daj się zwyciężać złu, lecz zło dobrem zwyciężaj."
Ocena: -5 Głosów: 7 waldemarcieslak@vp.pl 2012-10-31 15:14
Niezalogowany użytkownik Zadziwiająco szybko pojawia się ta analiza. Ja tak zdecydowanie o żadnych aspektach tego rozstrzygnięcia nie ośmielę się jeszcze pisać. Wygląda to mi na przygotowywanie już gruntu zmuszenia rządu do apelacji przed Wielką Izbą.
Ocena: -1 Głosów: 17 Daniel 2012-10-31 13:45
Niezalogowany użytkownik Trybunał w Strasburgu w porównaniu z Trybunałem Bożym jest niczym.Każdy stanie przed Bogiem za swoje złe czyny a szczególnie mordercy za zabijanie ludzi.Co to będzie za straszny dzień- Sąd Ostateczny.Panie przebacz nam wszystkie grzechy,nawrócić świat do Siebie.Jak straszna kara wielu ludzi czeka jeśli nie będą żałować.Nawet Miłosierdzie może nie zaradzić temu wszystkiemu.

wszystkie komentarze >