Nie piję, bo kocham

Przez wiele lat był jak statystyczny Polak, który wypija sporo alkoholu przy różnych okazjach. Jednak przyszedł czas, kiedy postanowił to zmienić.

Niewielu znał abstynentów, a ich obecność wywoływała w towarzystwie raczej żarty niż szacunek. W rodzinie nie było inaczej. Kilku nieszczęśnikom alkohol pomógł rozstać się ze zdrowiem, a nawet życiem. – Nie było to jednak dla mnie wystarczającym powodem, aby oprzeć się powszechnie panującym obyczajom imprezowym. Ze starych czasów pamiętam tylko kilka bliskich osób żyjących w abstynencji, w tym babcię, która przez kilkadziesiąt ostatnich lat swojego życia była członkiem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. To był niedoceniony przez nas przykład – mówi o postawie swojej babci Sławomir Nazaruk.

Wysoka cena

Przez wiele lat dało się tak funkcjonować. Na co dzień odpowiedzialna praca, obowiązki rodzinne, delegacje i przy okazji często alkohol. – To momentami był straszny czas, w którym zacząłem zadawać sobie wiele pytań o to, czy można i warto zerwać z rzeczami, które mnie pochłaniają, a naliczyłem ich kilkadziesiąt. Jedno z najważniejszych pytań dotyczyło czasu, kiedy byłem najbardziej szczęśliwy. Przypomniały mi się czasy liceum, gdy jako młody chłopak zawsze byłem trzeźwy, miałem paczkę przyjaciół, na których można było liczyć, jeździłem w góry, by wspinać się na najtrudniejsze szlaki polskich Tatr, i towarzyszyło mi poczucie, że panuję nad swoim życiem, a Pan Bóg czuwa nade mną. Zatęskniłem za tym cudownym czasem. Chyba wtedy przyszła myśl, że pora na abstynencję.

Niestety, pewnych spraw w życiu nie dało się już uratować. Musiałem spojrzeć na nie na nowo i spróbować w tej sytuacji zrobić wszystko, co możliwe, by jak najlepiej je rozwiązać. Nie był to jednak jeszcze czas krucjaty, do której musiałem dojrzeć. Idąc za przykładem brata i kuzyna, zacząłem biegać. Później spróbowałem zdobywać kolejne szczyty Korony Gór Polski. Udawało się – opowiada Sławek.

Współczucie, nie pogarda

W tych trudnych chwilach różne obrazy zaczęły składać się w całość. Sławek na co dzień w pracy widział, do jakich problemów w życiu doprowadziły ludzi alkohol, papierosy, narkotyki, brawura, głupota. Zrujnowane zdrowie to tylko jedna strona medalu, jest jeszcze druga – zniszczone życie. Codziennym widokiem na szpitalnym SOR-ze są nietrzeźwi. Ich zachowanie, często agresywne, pełne wulgaryzmów, niekontrolowane załatwianie potrzeb fizjologicznych, sprawia, że chwieje się wiara w człowieka i szacunek do niego. – Przyznaję z bólem, że i we mnie emocje czasem biorą górę i po ludzku jestem wściekły na nietrzeźwych pacjentów, którym udzielamy pomocy medycznej na dyżurach. To myślenie zmieniło się po podpisaniu Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, która zobowiązuje mnie też do modlitwy za ludzi uzależnionych. Odkryłem, że pijani pacjenci przestali tak często wywoływać w moim sercu pogardę, a zaczęło rodzić się współczucie – mówi Sławek.

Nowy smak życia

W tamtym czasie dosyć niespodziewanie w życiu Sławka pojawił się pewien podsądny, którego odwiózł do więzienia, by odbył wyrok za wielokrotne prowadzenie samochodu po pijanemu. – To było przypadkowe spotkanie, choć dziś, z perspektywy czasu, wiem, że to nie przypadek, ale Pan Bóg na różne sposoby upominał się o mnie. Jadąc do tego więzienia, pomyślałem, że głupio tak odstawić człowieka do wieloletniej odsiadki „o suchym pysku”. Obiecałem mu więc, że będę się za niego modlił. Zacząłem codziennie odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia w jego intencji. Ta modlitwa i odwiedziny w zakładach karnych zmieniały także mnie, przybliżając do podpisania krucjaty na całe życie. Zrobiłem to w dniu moich 40. urodzin – opowiada Sławek.

Trzeźwość sama w sobie jest wartością, kiedy jednak połączona jest z modlitwą i ofiarą dla Pana Boga, nabiera jeszcze innego charakteru. – Życie zaczęło smakować inaczej. Zmieniły się spotkania z przyjaciółmi i znajomymi. Zdarza się, że pośród osób pijących jestem jedynym abstynentem. Część znajomych odwróciła się ode mnie, ale zyskałem nowych przyjaciół. Jako osoba zawsze trzeźwa mogę też w każdej sytuacji pomóc innym, wsiąść do samochodu, zawieźć kogoś do szpitala. To małe rzeczy o wielkim znaczeniu, gdy się wie, że na kogoś można liczyć w każdej sytuacji – mówi Sławek.

Krucjata przyniosła także spokój w sercu i pomogła otworzyć nową relację z Panem Bogiem. – To niesamowite doświadczenie, że człowiek zaczyna znajdować czas na modlitwę, uczy się oddawać Bogu różne sytuacje i z większą ufnością spogląda w przyszłość, mając nadzieję, że błędy z przeszłości się nie powtórzą. Realnego znaczenia w moim życiu nabrało hasło przewodnie kampanii społecznej „Nie piję, bo kocham”. Mam nadzieję, że moja abstynencja i powrót do Pana Boga po różnych perypetiach są dla moich dzieci dobrym przykładem, jak powstawać z upadku. Dla mnie są one dowodem na bezgraniczne Boże miłosierdzie. Nigdy nie jest za późno, żeby zmienić swoje życie.

«« | « | 1 | » | »»

TAGI| RODZINA

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja