Perły ze Szczawnicy

Warsztaty Terapii Zajęciowej u stóp Pienin świętowały 
10-lecie istnienia. Za sprawą uczestników mają znacznie dłuższą i bogatszą historię.


Perły powstają wewnątrz specjalnego gatunku małż. Najczęściej jako reakcja na ciało obce, na przykład ziarenko piasku, które dostało się do środka muszli. Po kilku latach ziarenko zostaje otoczone masą perłową i staje się drogocenne. Mówi się, że powstawanie perły wiąże się z cierpieniem. 
Dom, w którym mieszczą się Warsztaty Terapii Zajęciowej w Szczawnicy, nosi nazwę „Perła”. To stara willa wybudowana w zdrojowym stylu. Czy to przypadek, że właśnie tutaj ludzie dotknięci niepełnosprawnością odkrywają swoje talenty, spełniają się przez pracę mającą nieraz artystyczną wartość? – Każdy z uczestników WTZ ma swoją historię, w której nie brakuje cierpienia, ale i radości – mówi kierownik Wiesława Sajdak-Tokarczyk.


Liwiusz 


Ma 53 lata. Nie mówi. Na początku wydawał się zdrowym dzieckiem, jak inne. Choroba dała o sobie znać później. Bywało, że chłopcy rzucali za nim kamieniami. Ma w swojej historii nawet porwanie, ale udało się go uratować i uwolnić. Po jednej z operacji zachorował na raka. Szczęśliwie wyzdrowiał.

– Liwiusz jest uczestnikiem WTZ od początku. Jest dzieckiem wspaniałym, nie zamieniłabym go nawet na dwoje zdrowych dzieci. Jest bardzo uczuciowy, czysty duchowo, porządny, nie mam z nim problemów, wszystko jest u niego poukładane. A był bardzo chory, miał nowotwór. Było z nim już bardzo źle, ale wymodliliśmy zdrowie dla niego. Jest wesoły, chętnie uczestniczy w warsztatach. Najbardziej lubi wykonywać miski z gliny i rysować – mówi Teresa Knap, mama Liwiusza.


Szymon


Był zdrowym, młodym mężczyzną. Odbył służbę wojskową i po niej zaczął pracować. Poznał dziewczynę. 25 stycznia 2009 roku poszedł z nią na koncert. Stanął podczas niego w obronie swojej dziewczyny i został dotkliwie pobity, niemal zamordowany. Jeden ze sprawców kopnął go w tył głowy i zmiażdżył mu przysadkę mózgową odpowiedzialną za pamięć długotrwałą. Ktoś inny przydusił go tak skutecznie, że chłopak stracił przytomność. – Udusili mi syna. Szczęście, że na miejscu był ratownik GOPR, który zaczął go reanimować. Karetka przyjechała dopiero po godzinie. W tym czasie Szymon zapadł w śpiączkę – opowiada mama Krystyna Wójcik.

Niedotlenienie mózgu, jego uszkodzenia spowodowały kalectwo. Szymon nie chodził, nie widział i nie mówił, nie mógł też sam jeść. – Zaczęłam go rehabilitować sama, bo lekarze uznali, że nie warto się zajmować taką rośliną. Ważył 30 kg, jak mi go przywieziono na noszach do domu. Przyjęto go na pierwszą rehabilitację, kiedy udało mi się go posadzić na łóżku. Masowałam go sama, ucząc się z książki. Przywróciłam mu sprawność fizjologiczną. Przez rok nie widział, ale powoli wszystko mu wracało. Karmiłam go jak ptaszka, w końcu zaczął jeść, a mówić zaczął, wymawiając słowa modlitwy „Zdrowaś, Maryjo…”. Warsztaty dały mu to, że zaczyna sobie radzić, że jest cudownie na tle tego, co było – dodaje pani Krystyna.


Krzyś i Marysia


Chłopiec urodził się z porażeniem mózgowym, u jego siostry powstały cysty w mózgu. Oboje wyleżeli się i wycierpieli w wielu szpitalach Małopolski. – O Marysi powiedzieli mi, że nic się nie da zrobić – zwierza się mama Anna Krężel. Jej rodzice, jak wspomina, dali jej tyle miłości, że potrafiła wraz z całą już swoją rodziną udźwignąć ciężar wychowania dwójki niepełnosprawnych dzieci. – Spotkałam też mnóstwo dobrych osób, takich chociażby jak pracownicy WTZ, którzy wciąż odnawiali we mnie siły – podkreśla pani Anna. I Krzysiu, i Marysia korzystają z warsztatów. To była i jest dla nich kontynuacja szkoły życia z Nowego Targu. – Marysia otworzyła się na świat, z Krzysiem nauczyli się samodzielności. Tutaj mają przyjaciół – cieszy się mama. 


«« | « | 1 | 2 | » | »»

TAGI| RODZINA

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.