Dzieci w Kościele

Dzieci w Kościele – Triduum

Triduum Paschalne, tak samo jak na każdej mszy, tylko codziennie jesteśmy przez trzy dni w kościele. W niektórych kościołach jest rezurekcja rano, (a nie powinna) ale to najmniejszy problem, każde dziecko jest wtedy zaspane. Trzeba tylko je obudzić i zabrać kocyk.  

Tam jest mnóstwo rzeczy, to najlepsza „impreza” w kościele, jest mnóstwo symboli dla każdego dziecka, jednak po kolei. Nie będzie tu teologii poszczególnych dni tylko skupię się na dzieciach.

Niedziela palmowa, zrób z dzieckiem waszą palmę taką jaką potrafisz. A może zaryzykujesz i zrobicie taką wielką palmę, wyzwanie dla całej rodziny. A małe dzieci mają z tego wiele radości, bo każdy może coś dokleić do palmy. 

Wielki Czwartek to już święta, ubieramy garnitury i krawaty tata z synami, garsonki mama, sukienki/spódniczki córki i idziemy. W kościele jest uroczysta msza święta, ksiądz i ministranci elegancko ubrani, wszystko wyprane i wyczyszczone, głośne dzwonki, światła w całym kościele się świecą i uroczysta komunia święta na pamiątkę pierwszej wieczerzy Pana Jezusa.

Powiesz: „Tak uroczyście, a potem do domu i spać”, bzdura. W domu świętujemy dalej! Wymyśl menu wspólnie z dziećmi na uroczystą kolację. I koniecznie deser! Jednak przed kolacją głowa rodziny - tata, myje nogi każdemu z rodziny, pierwsza żona, a potem każde dziecko, zaczynając od najstarszego.

Wielki Piątek, tutaj jest cisza i wielki stres dla rodziców z małym dzieckiem. Zabierz inne zabawki ciche, tutaj pomoże sznurek (np. robienie supełków i rozplątywanie), jakieś kółeczko, coś co zainteresuje dziecko, coś innego, nowego, stworzonego specjalnie na ten dzień, aby było cicho. I chrupki kukurydziane, one w tym dniu pomagają. 

Ten dzień to cisza, puste tabernakulum, pokaż to dziecku i zadziw się, zapytaj, czy pamięta, gdzie jest Jezus, bo w tabernakulum go nie ma, no to, gdzie? Tłumacz dalej, pokaż, że nie ma nawet obrusu na ołtarzu, ciekawe czy będą dziś dzwonki, słuchaj uważnie, zobaczymy co dziś będzie. Na samym początku Liturgii Męki Pańskiej ksiądz modli się, leżąc na ziemi. Pokaż to dziecku, idź do przodu koniecznie. To jest ważny gest uniżenia się kapłana przed Bogiem. W tym dniu nie ma mszy świętej, jest Liturgia oraz komunia święta, a zamiast dzwonków są kołatki, pokaż je dziecku. Następnie jest adoracja krzyża, odkrycie i modlitwa, i śpiew ludu, tutaj weź dziecko na ręce, niech zobaczy co teraz robi kapłan. Po czym pójdź i ucałuj Jezusa na krzyżu. Następnie zaczyna się adoracja Jezusa, który przeniesiony jest do grobu. Jeśli pojawią się pytania, a nie ma czasu w tej chwili odpowiedzieć to powiedz, że więcej powiesz w domu. Jednak staraj się mówić dziecku szeptem do ucha co się dzieje, żeby wiedziało, a nie było widzem w teatrze, bo to naprawdę jest piękny dzień. Jeśli człowiek odkryje w swoim życiu krzyż, jest szczęśliwy. Niektóre rodziny jeżdżą następnego dnia do innych kościołów adorować Jezusa w grobie. Warto dziecko zabrać w sobotę do kościoła. Możemy dodatkowo zabrać Biblię dla dzieci lub kolorowanki religijne i kredki, i pójść adorować Jezusa. Może coś namalować i zostawić Jezusowi, a w tym czasie mama i tata mają chwilę spokoju na swoją adorację w ciszy, rozważenie fragmentu z Biblii. 

To jest wielka ofiara rodzica zwłaszcza mamy, bo w tym dniu już pieczemy i gotujemy potrawy wielkanocne, niemniej jest to bezcenny czas.

Liturgia Wigilii Paschalnej, oj co tam się dzieje. Ognisko na dworze, dzieci na samą myśl o ognisku nie mogą się doczekać, a potem Paschał - ta wielka świeca i „co tam ksiądz robi?” zaciekawić dziecko. Wytłumaczyć, z czego zrobiony jest paschał, co symbolizuje i co to za czerwone kropki? Policzcie z dzieckiem ile ich jest, czy u babci w kościele też jest 5? Czy paschał zapalany jest zapałkami czy ogniem z ogniska? Niech dziecko patrzy, sprawdzi co robi ksiądz. Paschał jest symbolem Zmartwychwstałego Chrystusa. Gdy procesja wchodzi do kościoła to wierni odpalają od paschału przyniesione świece z domu na znak, że śmierć została pokonana światłem życia. Potem zaczyna się dość długa i piękna liturgia słowa. Zaczyna się od Starego testamentu i kończy na Nowym. Jeśli dziecko jest kilkuletnie to może poszukać każdy fragment w swojej Biblii dla dzieci, a jak małe to koniecznie książeczka z naklejkami, o lesie, o zawodach. Cokolwiek, co może naklejać i będzie tego dużo. Czekamy na moment poświęcenia wody, co tam się dzieje? I głośne wyrzekanie się szatana. Dziecko, jak ma kilka lat też może głośno powiedzieć, że wierzy - on mały człowiek, że wyrzeka się szatana i wierzy Bogu. Wyobrażacie sobie jak tata i dziecko na ręku mówią razem?! Wiara dziecka wzrasta i on będzie pamiętał jak wyznał wiarę na głos. Jak był malutki to rodzice to uczynili a teraz może samodzielnie. I potem głośne dzwonki Chwała na wysokościach i radość – „Jezus Zmartwychwstał. Alleluja. Synu, córko nie jesteśmy sami, Bóg zwyciężył, pokonał całe zło. To Bóg zwyciężył.” Procesja, ksiądz niesie Najświętszy Sakrament i znowu ruch. W tym kościele nie ma nudy. Bo Jezus daje pasję.  I wracamy do domu uradowani, szczęśliwi. Takie niebo na ziemi. I to w naszej rodzinie, nie w telewizji czy na plakacie, w naszej rzeczywistości tu i teraz.

W święta majowe i inne uroczystości zabierajmy dzieci zawsze. Prośmy męża, aby wziął dziecko na rękę i pokazywał, tłumaczył. W domu przygotujmy się, poczytajmy jakie to święto, jakie są symbole, o co tak naprawdę chodzi, dlaczego takie święto?

Czy nie wystarczy, gdy dziecko pójdzie do „kościółka” jak dorośnie?

Wtedy będzie już za późno, teraz jest ten czas. Kairos. Twój czas droga mamo i tato. 

Odwagi