Dzieci w Kościele

Dzieci w Kościele – Boże Narodzenie

Pierwszym szokiem dla rodziców z małymi dziećmi jest pytanie: „Czy można pójść na pasterkę z małym dzieckiem?” Oczywiście! Można zabrać maleństwo na pasterkę. Ale dodatkowo można by zapytać: „Jak tego dokonać?” i „Dlaczego warto zabrać dziecko o północy do kościoła”?

Te pytanie, to troszkę taki kij w mrowisko, ale cóż, zaryzykuję. Wiele rodzin przez kilka lat nie zabiera dzieci na pasterkę, bo… maleńkie, bo przecież jest bardzo zimno i… może się zarazić od innych, bo tam oczywiście wszyscy chorzy, no i na dodatek bardzo duże skupisko ludzi.

Czy rzeczywiście tak jest? Spróbuję trochę obalić mity.

1. Nasze dzieci są nam dane na chwilę, one należą do Boga i to Jemu najbardziej na nich zależy.
2. Nikt nam nie każe pójść z dzieckiem chorym na mszę świętą, nawet Bóg, który jest wszechmocny i może dać łaskę uzdrowienia.
3. Należy zapytać Boga na modlitwie osobistej, a potem małżeńskiej, czy już czas zabrać nasze dziecko na uroczystość i to bez znaczenia, o której godzinie jest msza święta. Jeśli masz pragnienie, tęsknotę i jesteś w jedności z mężem, to zabierzcie Wasze (nawet malutkie) dziecko do Jezusa na każdą uroczystość. 
4. Jeśli dziecko jest niemowlakiem to po kolacji wigilijnej ubierz go już w ubranka wygodne do spania, tuż przed północą ubierz kombinezon i, jeśli jest zimno, wsadź do śpiworka (kiedyś był becik, było łatwiej…), przykryj kocykiem i do wózeczka. I jedźcie na chwałę Bogu!

Jeśli dziecko zbudzi się w czasie mszy świętej to na spokojnie jak już pobujała mama, tata i dalej płacze, to wyciągnij dziecko z wózka i pokaż mu Jezusa, że dziś Jego Narodzenie, że dziś święto. A jeśli okaże się, że jest głodne to poszukaj ustronnego miejsca w kościele lub zakrystii i nakarm zwyczajnie dziecko lub przewiń. Naprawdę nikt nie będzie zgorszony, nawet ksiądz. A wy przekroczycie barierę w swoim sercu i pójdziesz do przodu w swojej wierze.

Jeśli dziecko ma parę lat, zabierz kocyk dla dziecka, coś ciepłego do picia w termosiku, plus zabawki, np. pluszak lub książeczkę, gdyby mu się dłużyło. Cud Narodzin Jezusa robi swoje i dzieci kilkuletnie pragną zobaczyć, kto jest przy tym maleńkim Jezusie. Po mszy wszystko pokazuj i nazywaj, a może w trakcie pasterki usiądziesz blisko stajenki i dziecko będzie oglądało, zadawało pytania. To szeptem zaciekawiaj dziecko: „Sprawdź, ile jest owieczek? A jest tam pasterz? A ma laskę? A kto ma kapelusz? Czy Jezus ma pieluszki takie jak ty?” Zobacz, o ile rzeczy można zapytać, a czas upływa. I jak czas przeistoczenia to daj dziecko do taty, niech weźmie na ręce i na uszko szepce: „Patrz, patrz tam prawdziwy żywy Bóg. Patrz jaki piękny.” Może nie przeżyjesz pasterki tak jak zawsze w skupieniu, ale to może być jedna z najpiękniejszych pasterek w Waszym życiu. To będzie Twoja i męża ofiara.

Tylko pytanie czy chcesz?